แม่ป่วย…
เรื่องเกิดเมื่อสองวันที่แล้ว (25 สค 2551) ตอนประมาณ 8 โมงเช้าเกริ่นก่อนว่าแม่ผมว่ายน้ำทุกวัน จันทร์ถึงศุกร์ เป็นเวลาหลายปีแล้วแต่สงสัยวันนี้แกเร่งมากไป แม่โทรมาหาผมตอนประมาณ 9โมง ว่าให้มาหาแม่หน่อยตอนนี้อยู่โรงบาลกรุงเทพคริสเตียน ปวดหัวมาก อ้วกด้วยเพื่อนแม่พาไปส่งโรงพยาบาลก่อน แล้วผมก็รีบตามไป.ผมคิดว่าแย่แล้ว เพราะปกติแม่ผมต้องเจ็บมากๆถึงจะบอกออกมา.พอไปถึงคือเห็นแม่กำลังทำ CT scan อยู่ อาการไม่สู้ดีนักต้องรอดูผล CT พักนึง ขณะเดียวกันแม่ก็ต้องไปพักอยู่ห้องผู้ป่วยปกติสักระยะ แต่แม่ยังพูดได้จำได้ทุกอย่างแต่บอกว่าปวดหัวมาก แม่ผมว่าคงไม่เป็นอะไรมากหรอก ซึ่งผมก็เห็นว่าแม่ยังโอเคเพราะเห็นจากหลายๆสื่อ ถ้าเส้นลือดในสมองแตกแบบเลวร้ายมากๆ จะนิ่งไปเลย.ผมกะว่าจะรอจนกว่าผลจะมา หรือ หมอจะมาแจ้งแต่ก็นานพอสมควร ใกล้ๆข้างล่างของโรงพยาบาลมีร้านอาหารอยู่ผมรู้สึกว่าหน้ามืดเหมือนกันเพราะไม่ได้กินอะไรเลยตั้งแต่เข้า ขณะนั้นประมาณ 11 โมงกว่าเห็นจะได้ผมเลยคิดว่าเดี๋ยวแวะไปซื้อน้ำขนมปังกินซะหน่อย จะได้อยู่เฝ้าแม่ได้อีก.บังเอิ๊ญ เวลาที่ฉุกเฉินมันจะมาตอนที่เรากำลังทำอะไรอยู่เสมอๆ ตอนที่รอเป็นชัวโมงไม่มีใครมาเลยแต่ลงไปไม่ถึงห้านาที แม่ก็โทรมาบอกว่าหมออยากคุยด้วย !!!……….ผมอึ้ง ……….ไปพักนึง…จากนั้นก็ตั้งสติแล้วรีบกินรีบไป ..พอไปถึงห้องพักของแม่ หมอไม่อยู่…. แต่แม่อยู่ ผมก็รีบไปหาแม่บอกว่า ."ไหนหมอล่ะม้า(แม่)".แม่ผมบอกว่า."หมอเขาอยู่ที่เคาท์เตอร์ เดี๋ยวนะ ทำใจดีๆ หมอเค้าจะบอกอะไรใจเย็นๆนะลูก ม้าคงไม่เป็นอะไร".น้ำตาผมเริ่มเอ่อ เพราะตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่แม่จะห่วงผมนะ มันต้องเป็นผมสิที่จะต้องบอกแม่ว่าไม่เป็นอะไร…..ผมรีบไปที่เคาท์เตอร์….หมอบอกผมว่าคนไข้มีเลือดในสมอง ดูจาก CT scan คือเส้นเลือดคงแตกครับเพราะมีเลือดบางๆ [...]












