มาแล้วครับ !
Font ตัวล่าสุดของผม
Layiji มหานิยม เบา

ฟอนต์ตัวนี้ถูกพัฒนาจาก “Layiji มหานิยม” ตัวเดิม
ซึ่งตัวเก่านั้นเป็นแบบหนาๆ แต่ผมอยากได้ตัวบางๆมาใช้ซักตัว
เลยพัฒนาตัวนี้เพิ่มเติม รายละเอียดมากขึ้น มีการเปลี่ยนแปลงเล็กๆน้อยๆ

สามารถ download ได้ที่นี่เลยครับ
www.f0nt.com

ผลงานงานถ่ายทำด้วย 7D ครับ

เป็นการลงสีแนวที่ผมไม่ค่อยได้ลอง ก็คือแบบไม่มีเส้น
ตอนวาดแรกๆงงนิดหน่อย แต่พอวาดไปเรื่อยๆชักสนุกแฮะ

ก็เลยได้อย่างที่เห็นแหละครับ

แสงเงาอาจจะมั่วๆอยู่บ้าง

ขำๆนะครับ

.
.
.
.
ปล. ติดตาม fan page เดชคัมภีร์ได้ที่
facebook.com/dedkumpee นะครับ

คือ … ไม่นึกไม่ฝันเลยว่าจะได้เขียนการ์ตูนเรื่องนี้ได้ยาวนานขนาดนี้

เกริ่นก่อนครับ ถึงผู้ที่ยังไม่เคยอ่าน
การ์ตูน “เดชคัมภีร์วิปลาส” นี่ผมเขียนขึ้นเล่นๆเพื่ออ่านกันในเว็บ f0nt.com
เพื่อเป็นการล้อเลียนเพื่อนๆในบอร์ด โดยการผูกเรื่องจากหนังจีนหลายๆเรื่องมารวมๆกัน
ซึ่งการ์ตูนที่ผมชอบอ่านก็นำมารวมด้วย เนื้อเรื่องไม่ได้มีสาระอะไรมาก เอาสนุก เอาขำๆกันในบอร์ด
จะเห็นได้ว่าอ่านๆไปแล้วเอาแน่เอานอนกับคนเขียนไม่ได้เลย นึกอยากจะเขียนมันก็เขียน
และผมก็เขียนทีละแผ่นออกตามใจฉัน ไม่ได้ต่อเนื่องแบบนักเขียนการ์ตูนท่านอื่นๆ
(ซึ่งก็เหมือนบล๊อคเนี่ยแหละ ดองจนเหม็นเปรี้ยวแล้ว )

จนตอนนี้เวลาก็ล่วงเลยมานาน นานจนตอนนี้ปาเข้าไป 3 ปีกว่าแล้ว
ผ่านมาแล้ว 130 หน้า (บอกกันอีกรอบ ผมไม่ได้เขียนการ์ตูนเลี้ยงชีพนะครับ )
จนตอนนี้กลายเป็นเรื่องที่ผมอยากเขียนให้จบมากที่สุดแล้ว
และดันตั้งใจเขียนซะด้วยสิ ดูจากหน้าหลังๆที่ใช้พลังในการวาดมาก

หลายๆคนเคยถามผมว่า “วาดไปทำไม”
เออ ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะตอบอะไรดี
นั่นสิ !!
ไม่ได้ตังค์เพราะไม่ได้ขายใคร ถึงขายก็คงไม่มีคนซื้อล่ะมั้ง
ไม่ได้ดังเพราะเนื้อเรื่องมันมุกภายในสุดกู่ อ่านกันในบอร์ดถึงจะรู้เรื่อง

เออแล้วเขียนทำไม
คงเพราะมันสนุกล่ะมั้ง ผมเคยเขียนการ์ตูนเป็นเรื่องยาวสมัยประถม
ซึ่งก็คือ มาริโอ้ ดราก้อนบอล โดเรม่อน มาผสมๆกัน
คนที่เกิดยุคนั้นคงอินไปกับผมนะ (อิน หน่อยสิ เฮ้ย)
ผลตอบรับคือเพื่อนๆในห้องก็ติดตามอ่านแล้วบอกว่าสนุก มันรู้สึกภูมิใจเล็กๆ
ว่ามีคนอ่านที่เราเขียนแล้วเข้าใจด้วยแฮะ
นั่นคงเป็นจุดเริ่มต้นของงานการ์ตูนผมก็ว่าได้

จากนั้นผมก็เขียนนู่นเขียนนี่เรื่อยมา ทั้งเรื่องที่โรงเรียน เรื่องที่คณะ
เรื่องในเว็บ เป็นตอนเล็กๆ 3-4 หน้า หลายๆตอน

จนถึง เดชคัมภีร์วิปลาสเนี่ยแหละ เขียนยาวที่สุดในชีวิตผมแล้ว
130 หน้า (ยังไม่ตัดจบ)
สิ่งที่ผมได้มากที่สุดคือ เทคนิคการเขียนการ์ตูนช่อง
และการเล่าเรื่องแบบสตอรี่บอร์ดอย่างจริงจัง แถมยังรู้สึกสนุกมาก
ที่ได้วาดกรอบแบบใหม่ๆ มุมแบบแปลกๆ มันเหมือนได้เพิ่มศักยภาพ
ของตัวเองขึ้นเรื่อยๆ

ผมว่าถ้าจบเรื่องนี้ไป (หรือตัดจบ )
ผมคงได้เขียนอะไรที่มันจริงจังกว่านี้อีก
ตอนนี้ดันไปจริงจังกับเรื่องไม่น่าจะจริงจังซะนี่
ไว้ติดตามกันนะครับ
.
.
.

สำหรับผู้ที่อยากอ่านเรื่องนี้ สามารถเข้าไปอ่านได้ที่ www.f0nt.com
ที่กระทู้ เดชคัมภีร์วิปลาส Z
หรือถ้าขี้เกียจอ่านคอมเม้นต์คนอื่น (แต่อ่านก็ฮาดีนะ) มีคนทำไว้ให้แล้วครับ
เดช หน้า 1-100 อันนี้ของ @icez รวมไว้จ้า
หน้า 101-ร้อยกว่าๆโดย @katezilaaa รวมไว้จ้า
.
นอกนั้นต้องหาอ่านต่อในกระทู้เองนะครับ
เอ้อ อ่านแล้วอย่าตกใจนะครับว่าหน้าแรกห่วยจัดไม่เหมือนปกเลย
เรื่องเดียวกันจริงๆครับ แต่ไม่ได้กะเขียนยาวขนาดนี้

อ้อ มีเทคนิคการเขียนการ์ตูนให้อ่านกันด้วย
http://www.f0nt.com/forum/index.php/topic,12723.0.html
.
.
.
.

ปล.ผมนับถือนักเขียนการ์ตูนมืออาชีพจริงๆเลยพับแผ่ ที่เขียนได้หลายร้อยหน้า แถมเขียนอาทิตย์ละ 30 กว่าหน้าได้อีก
ของผมเขียนวันละหน้าก็แทบจะสิ้นลมแล้ว แต่ก็น่าลองเหมือนกันนะ

ช่วงนี้วุ่นๆอีกแล้วครับเลยไม่ค่อย update งานล่าสุดนี่ก็ทำ LOGO ให้ภรรยา
เอาไปเปิดร้านน่ะครับ

จดทะเบียนการค้าเรียบร้อยแล้วครับ กำลังจะเปิดเป็นร้านแล้วไว้ติดตามกันนะครับ

animation เปิดหัว presentation ของพี่อ๋าแห่งเว็บฟอนต์ครับ

.
.
.
.
.
.

.
.
.

เรื่องของเรื่องคือจะโปรโมททวิตเตอร์ของตัวเองน่ะครับ (@layijiexa)
แต่จะโปรโมทกันโต้งๆมันไม่เนียนเลย (คิดเองว่าวิธีนี้เนียนกว่า )

ปล. ทวิตกันมานะครับ ♫

เป็นงาน wedding animation ที่ใช้สำหรับงานแต่งของรุ่นพี่ที่คณะครับ

ตัวอย่างงาน catalog ของบริษัทกระเบื้องยี่ห้อหนึ่งครับ

.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

ปล. โพสตอนนี้คงดูกันทั้งบ้านทั้งเมืองแล้วนะครับ ผมคงไม่ได้สปอยนะครับ
ปล. อันที่จริงมุกนี้ก็เห็นในตัวอย่างหน้าโรงนะ

ระวังพื้นที่โฆษณาครับ (ฮา)
เป็นงานที่สาหัสน่าดูครับ ไม่ใช่สาหัสเรื่องการถ่ายทำ
แต่เป็นเรื่องของจำนวนคนและขั้นตอนเตรียมงาน
รวมถึงขั้นตอนการผ่านที่ประชุมด้วย

ปล. ขอฝาก Exa studio ไว้ในอ้อมใจมิตรรักทุกๆคนนะครับ

เป็นงานออกแบบ layout โบรชัวร์ ของ Grandhomemart ครับ
concept คือ แบ่ง product ออกเป็น life style ของแต่ละคน จำแนกให้แตกต่างกันด้วยสี

ปล. ส่วนลวดลายบนปกสีดำดัดแปลงมาจาก free vector หลายๆชิ้นครับ

.
..
…
เสร็จแล้วหน้าตาเป็นอย่างนี้ครับ
-
-
–
-

มาให้โหลดกันอีกแล้วครับ กับ ฟ้อนสุด เล่ม9

จริงๆแล้วเล่มนี้ออกมาตั้งนานแล้วครับ สักสามอาทิตย์ได้ แต่ผมนั่งโม Theme ของ
wordpress อยู่น่ะครับ เลยเกิดอาการขี้เกียจเขียน blog ขึ้นมา

แต่เมื่อหา theme ได้จนเป็นที่น่าพอใจแล้วก็จะทยอย update ไอ้สิ่งที่ค้างๆคาๆในใจ
ให้ครบๆครับ

ขออภัยที่หายไปนานครับ

ปล. อย่าลืมประเมินแบบสอบถามที่อยู่ท้ายเล่มกันนะครับ

.
.
.
.
.
.
.
.
.
เสร็จแล้วครับหน้าตาก็เป็นเยี่ยงนี้
.
.
.

.
.
.

.
.
.
.

สวัสดีท้ายเหมือง จ.พังงา

ฟังเพลงนี้ได้ที่นี่ครับ

หน้าตาออกมาแบบนี้ ทำเองอร่อยกว่าฟูจิ หรือ เซน อีกจะบอกให้ (ไม่ได้โม้นะ)
พวกช๊อคโกแลตหรือโยเกิร์ตนี่ทำให้รสชาติดีจริงๆนะ
แม้จะดูมั่วๆไปหน่อย แต่รายการญี่ปุ่นเขาใส่กันจริงๆ

อร่อยจนเมียยกนิ้วให้
.
.
.

แถม

เอ่อ… ยังไม่เคยเขียนโปรโมทเลยนี่นา
จริงๆนิตยสารออนไลน์เล่มนี้เกิดจากแรงของคนหลายสิบคนที่รวมกันทำขึ้นมา
โดยไม่มีข้อจำกัดเรื่องทางอาร์ต และเนื้อหาบทความ
งานเลยออกมาจากอินเนอร์ได้เต็มที่ โดยไม่มีใครมาสั่งว่านู่นต้องอยางนั้นนั่นต้องอย่างนี้
คนเขียนจะค่อยๆพัฒนาฝีมือขึ้นมาเอง เพราะลึกๆแล้วต้องการให้คนมาอ่านงานตัวเองแล้วชอบ

(แค่นี้เท่านั้น!!)
งานมันเลยเต็มที่ และมีพลัง

ลองไปโหลดอ่านดูนะครับ
http://iannnnn.icez.net/f0ntsud

สวัสดีปีใหม่ครับ

ปล.อ่านจบอย่าลืมประเมินแบบสอบถามขำๆด้วยนะครับ

แต่การเอา harddisk ตัวเก่ามาใส่เครื่องใหม่ มันจะไม่อนุญาตให้เอาไฟล์ที่เรา save บน desktop มาใช้นะครับ
ต้องทำการนู่นนี่อีกเยอะ
ยังไงต้องขอบคุณลุงซันด้วยนะครับ

กระทู้นี้มีวิธีการครับ
เอาไฟล์จาก desktop เครื่องเก่ามาใช้ (จากเว็บ f0nt.com โดยลุงซัน

รอสักครู่ครับ เป็นไฟล์ VDO จาก youtube

.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
ไปพักนึง
.
.
.
จากนั้นก็ตั้งสติแล้วรีบกินรีบไป ..
พอไปถึงห้องพักของแม่ หมอไม่อยู่…. แต่แม่อยู่ ผมก็รีบไปหาแม่บอกว่า
.
"ไหนหมอล่ะม้า(แม่)"
.
แม่ผมบอกว่า
.
"หมอเขาอยู่ที่เคาท์เตอร์ เดี๋ยวนะ ทำใจดีๆ หมอเค้าจะบอกอะไรใจเย็นๆนะลูก ม้าคงไม่เป็นอะไร"
.
น้ำตาผมเริ่มเอ่อ เพราะตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่แม่จะห่วงผมนะ มันต้องเป็นผมสิที่จะต้องบอกแม่ว่าไม่เป็นอะไร
.
.
.
.
.
ผมรีบไปที่เคาท์เตอร์
.
.
.
.
หมอบอกผมว่า
คนไข้มีเลือดในสมอง ดูจาก CT scan คือเส้นเลือดคงแตกครับเพราะมีเลือดบางๆ ตรงจุดนี้
แต่จะอยู่เส้นไหนเท่านั้น ต้องรีบทำการฉีดสีเข้าเส้นเลือดเพื่อเช็คว่าเลือดออกที่จุดไหนนะครับ
.
.
.
.
.
.
เส้นเลือดในสมองแตก !!
เฮ้ย โรคนี้มันไม่ใช่เรื่องเล็กเลยนะ !!

ในสมองผมมีภาพหลายภาพแล่นเข้ามาภายในเวลาไม่กี่วินาที (เวลาแบบนี้เหมือนในหนังไม่มีผิด)
มันเป็นภาพเหมือนที่เห็นในละครบ้าง รายการแพทย์บ้าง หรือคำเล่าจากญาติๆที่เคยเห็นคนไข้ที่เป็นโรคนี้มาก
และก็เป็นภาพแม่ผม
.
.
.
.
.
.
.
.
ฉีดสี เข้าเส้นเลือด  ที่สมอง   …
เลือดออกแล้วฉีดสีมัีนจะอันตรายมั้ยเนี่ย
.
"หมอครับแล้วฉีดสีนี่มีความเสี่ยงมั้ยครับ"  ผมถาม

"ทุกอย่างมีความเสี่ยงอยู่แล้วครับ เส้นเลือดอาจจะแตกซ้ำได้ แต่ความเสี่ยงนี้มีน้อยครับ ผมจะส่งไปให้หมอที่ไว้ใจได้ที่รพ.จุฬาฉีดนะครับ แกฉีดมาเยอะเลย "  หมอตอบ (ขออภัยจำไดอล็อคชัดเจนไม่ได้แต่หมอพูดดีมากครับให้กำลังใจดี)
.
.
"แต่ยังไงก็ต้องทำ" หมอย้ำ
.
.
"ทำสิครับ แล้วจะมีวิธีรักษายังไงบ้างครับ" ผมถาม
.
"ก่อนอื่นต้องดูว่าส่วนที่แตกนี่สามารถอุดได้มั้ย การอุดก็ใช้ขดลวดซึ่งถ้าทำได้หมอที่นั่น
เขาจะทำพร้อมๆกับการฉีดสีเลย แต่ถ้าเป็นที่จุดอื่นก็คงต้องผ่าตัด ….(ประโยคอื่นๆจำไม่ค่อยได้แล้วแต่สรุปคือ อุด กับ ผ่า"
.
"ขอเวลาผมสักครู่นะครับ"  นี่ไม่ใช่การตัดสินใจเรื่องเงินทองอีกแล้ว
แต่เป็นเรื่องของการส่งแม่ ให้กับหมอที่ไว้ใจได้
.
.
ผมโทรไปหาแม่แฟนผม เนื่องจากว่าญาติๆของฝั่งแม่แฟนผมคงรุ้จักหมอหลายๆท่านได้ดีกว่าผมมาก
และเมื่อบอกว่าแม่เส้นเลือดแตกแม่แฟนผมก็ตกใจมาก แล้วก็ขอเวลาแป๊บนึง เพื่อโทรเช็ค
แล้วเค้าก็ให้คำแนะนำที่ผมอุ่นใจขึ้น
.
.
ส่วนผมก็โทรหาญาติผมเป็นการด่วน (แม่ผมโทรบอกไปแล้วส่วนหนึ่ง แน่ะ)
.
ระหว่างนั้นผมกับแม่ก็คุยกันเรื่องฉีดสีและคุยกับหมอพร้อมเช็คอาการพื้นฐานเล็กน้อยเช่นตากรอกไปกรอกมา
ตามจุดที่ชี้ได้มั้ย กำมือได้มั้ย ขยับขาได้มั้ย เกร็งแขนขาได้มั้ย และย้ายเข้า ICU
หลังจากนั้นญาติๆก็เริ่มมา และพร้อมๆกับแฟนผมกับพ่อแม่ของเค้า
.
.
.
ผมก็เข้าไปคุยกับแม่เป็นระยะ เขาให้เยี่ยมประมาณ 5 นาที
ผมเข้าไปคุยกับแม่เหมือนตอนที่ผมอยู่กับแม่ที่บ้าน
ซึ่งปกติแล้วผมจะทำงานที่บ้าน แล้วแม่ก็ชอบถามผมประจำ

แต่ตอนนี้แม่ก็ถามคำถามเดิมๆ
แม่พูดกับผมว่า " งานเยอะมั้ย ช่วงนี้เร่งไม่ใช่เหรอแล้วทำทันมั้ย"
ผมบอกกับแม่ว่า "โอ้ย เสร็จหมดแล้วม้า สบายมากไม่ต้องห่วงน่ะ"
.
แล้วผมก็บอกแม่ว่า "เดี๋ยวแป๊บนึงนะม้า เดี๋ยวเข้ามาใหม่"
ทั้งหมดไม่ถึง 1 นาที
.
.
.
.
.
พอออกมาข้างนอกห้อง

น้ำตาผมไหลพรากๆ แฟนผมต้องมาปลอบใจในมุมมืดๆของโรงพยาบาล
ซึ่งพื้นที่ตรงนั้นมันเหมือนทำมาให้คนร้องไห้จริงๆนะ
.
.
แฟนผมปลอบใจจนดีขึ้นมาหน่อย
.
.
.
.
.
.
.
.
.
แล้วก็คุณหมอโทรไปนัดอาจารย์หมอที่ฉีดสีด่วน ทำภายในวันนั้นเลย

.
.
.
.

จากนั้นรถพยาบาลก็มา นี่เป็นครั้งแรกที่ผมได้ขึ้นรถพยาบาล ตอนเด็กๆผมอยากรู้ว่าเข้าไปแล้วจะตื่นเต้นมั้ย
แต่เอาเข้าจริงๆมันไม่สนุกเลย
.
แม่ยังคุยได้คล่องเป็นปกติ
.
แต่ผมพูดอะไรไม่ค่อยได้ รู้สึกว่ามันอึดอัดไปหมด แฟนผมคอยปลอบใจผมแต่ไม่ค่อยสำเร็จเท่าไหร่
หน้าผมเหี่ยวมาก ซึ่งไม่ค่อยมีใครเห็นอารมณ์นี้ของผมมากนัก
.
.
.
.
.
.

ระหว่างไปที่ห้องฉีดสี ผมก็ถามพยาบาลว่าฉีดสีนี่ใช้เวลานานมั้ย (ตอนนี้ประมาณบ่ายสอง)
แล้วแม่ก็ไปทำการฉีดสี

ผมกับแฟนก็ไปเดินเล่นรอเวลาในรพ.จุฬานี่แหละ ซึ่งใหญ่และวกวนมาก งง แต่ก็มีร้านเวชภัณฑ์ด้วย
เลยเข้าไปซื้อเครื่องวัดความดันดิจิตอลมาอันนึงหวังว่าจะได้ใช้วัดความดันแม่…
ผมเพิ่งรู้ว่าแม่มีความดันสูงมานานแล้วแต่แม่ไม่บอก แถมกินยาแบบชาวบ้านๆอีกคือซื้อกินเอง
อันนี้ต้องขอบอกทุกคนไว้เลยว่าต้องสังเกตพ่อแม่พี่น้องมากๆนะครับ เพราะเขาไม่มานั่งบอกว่าเค้าเป็นอะไรหรอก

แฟนผมก็ชวนไปกินข้าว ซึ่งจริงๆผมไม่ได้หิวเลย แต่แฟนผมให้ผมไปกินให้ได้
.
.
.
.
อีกแล้ว…ระหว่างกิน
มีโทรศัพท์เข้ามา ว่าเสร็จเรียบร้อยแล้ว (ซึ่งก็แปลว่าคงไม่เป็นอันตรายน่า)
แล้วผมก็รีบกินเพื่อจะไปที่ห้องเดิม
.
.
.
.
.
ชิบหาย!!
.
.
.
.
.
.
.
.

หลงทางครับ จำทางกลับไปห้องฉีดสีไม่ได้   
จริงๆมันอยู่ไม่ไกลกันมากแต่ผมวนซะรอบเลย

แม่ไม่เป็นอะไรครับ ผ่านพ้นขั้นตอนการฉีดสีมาได้
ผมใจชื้นขึ้นมาเล็กน้อย คุยเล่นกับแม่
แม่บอกว่า "คงไม่เป็นไรเนอะ หมอเค้าคงใช้ยาแล้วม้าก็คงดีขึ้น ม้าไม่อยากผ่าเล้ย"
ผมก็บอกว่า "ไม่เป็นไรหรอกม้า สบายๆน่ะ"
.
.
.
รอผลจากหมอสักสิบนาที
ผมไปคุยกับหมอ ซึ่งห่างจากแม่เล็กน้อย พอให้แม่ไม่ได้ยิน
คุณหมอที่นี่บอกว่า จุดที่แตกนี่อยู่ด้านนอก(ใกล้ๆกระโหลก) ใช้การอุดไม่ได้ต้องผ่าจากนอกเข้าในจะดีกว่า
แต่ยังไงก็ต้องประชุมกับทางนู้นว่าจะใช้วีธีการยังไงอีกที
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.ผ่าตัด!!!
.
.
.
.
.
.
สมองด้วย

.
.
.
.
แต่ผมไม่รู้จะบอกแม่ยังไง แต่ยังไงก็คงต้องบอกอยู่ดีเลยพูดไปว่า
"ไม่อุดก็ผ่าแหละม้า"
.
"เหรอ" แม่ตอบ

"แต่ถ้าผ่าก็ไม่มากเพราะมันอยู่ด้านนอกเนอะ"
.
.
.
.
หลังจากนั้นก็ย้ายมาที่รพ.กรุงเทพคริสเตียน เข้ามารอที่ห้อง ICU เหมือนเดิม
แม่รู้สึกเหนื่อยและปวดหัวมากขึ้นจากการย้ายที่
.
.
ผลสรุปของวิธีการคือ ผ่าตัดจริงๆดั่งคาด
แน่นอนผมต้องถามคำถามเดิมว่าแพทย์ผู้ผ่าคือใครความเสี่ยงมากแค่ไหน
แต่ก็ได้รับทราบว่าแพทย์คืออาจารย์หมอของคุณหมอที่เป็นทีมรักษาแม่อีกที ซึ่งก็ผ่ามาเยอะมากเช่นกัน
แต่ต้องผ่าเลยเพราะว่าปล่อยไว้ จะแตกซ้ำแน่นอน!! ซึ่งไม่รอดแน่  ถ้าตกลงผ่าผมจะได้นัดอาจารย์เลย
.

แต่ความเสี่ยงอยู่ที่ 30%

.
น้ำตาเริ่มมาอีกแล้ว เพราะผมได้ยินว่าการผ่าอาจจะมีการแตกระหว่างผ่าด้วยก็ได้ แม่ผมอายุ 68 แล้วด้วย
.
.
นัดเลยครับหมอ
.
.
แล้วก็มีใบมาให้ผมเซ็นยินยอม
ผมจำได้ว่าอ่านอยู่นานมากก่อนจะเซ็น แต่ผมจำเนื้อหาอะไรไม่ได้เลย
.
.
.
.
.
.
.
.
ตอนนี้ผมก็เดินไปกับหมอเพื่อบอกแม่ว่าจะผ่าอีกครั้ง
แต่แม่ไม่ได้ตกใจมากนัก "เหรอคะ" แม่บอก
.
ส่วนผมก็บอกว่า "ประมาณ ทุ่มนึงล่ะม้า"
.
แต่แม่กลับบอกผมกับแฟนว่า "แล้วพวกเรากินข้าวกันรึยังล่ะ"
.
.
.
.
.
.
.
.
อีกแล้วที่ผมต้องรีบออกมานอกห้อง
.
.
.
คราวนี้ร้องไห้หนักเลย คิดถึงภาพวันที่ไม่มีแม่อยู่ ผมรับไม่ได้
เพราะว่าผมคิดว่าผมยังทำให้แม่ไม่เต็มที่เลย

ผมไม่กล้าเข้าไปอีกแล้ว กลัวแม่จะเห็นว่าผมร้องไห้
เลยต้องเข้าไปตอนใกล้ๆจะผ่า
.
.
.
ภาพที่เห็นคือเขากำลังเข็นแม่ผมผ่านห้อง ICU ไปห้องผ่าตัดข้างๆ แม่ไม่กลัวผ่าแต่กลัวการวางยาสลบ
ผมไปพูดกับแม่ว่า "ม้าต้องเข้มแข็งนะ ไม่เป็นไรมากแป๊บเดี๋ยว"
.
แต่ผมถามพยาบาลได้ความว่าใช้เวลาประมาณ 3 ชม.
.
.
ผมอยากพบแพทย์ผู้ผ่าตัดก่อนที่จะผ่า แต่เขาไปอยู่ในห้องผ่าตัดซะแล้ว
.
.
.
ประตูห้องผ่าตัดเปิดออก แม่ผมกำลังถูกเข็นเข้าไปเพื่อวางยาสลบ
ผมรีบพูดว่า "ฝากแม่ผมด้วยนะครับ"
หวังว่าคงถึงบรรดาทีมผ่าตัดทุกคน รวมถึงสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่แถวๆนี้
ให้แม่ผ่านมันไปได้ด้วยดี
.
.
.
.
3 ชั่วโมงนั้นผมคิดอะไรไม่ออกเลยนั่งสวดมนต์ ภาวนาขอพระ แฟนผมบอกว่าเราก็ไหว้ขอพระจากที่บ้านให้แล้ว
กะว่าจะไหว้ที่นี่ด้วยแต่ไม่มีศาลพระภูมิ โรงบาลคริสต์ ห้องชื่อว่าห้องหมอบรัดเลย์ เลยขอด้วยเลย 
เอ๊ะหมอบรัดเลย์นี่บิดาแห่งการพิมพ์ไทยไม่ใช่เหรอ? น่าจะได้น่ะ
.
ส่วนรอบๆมีอีกครอบครัวนึงมารอญาติเขาเหมือนกัน
ประมาณ 10 กว่าคน ยกมาทั้งบ้าน กินมาม่าถ้วยระหว่างรอด้วย    เค้าบอกห้ามกินหน้าห้อง
.
.
.
ขำบ้าง เศร้าบ้าง สลับกันไป
แต่จริงๆผมเครียด
.
.
.
.
พ่อแฟนผมบอกว่าระหว่างนี้ไปเอาเสื้อที่บ้านมั้ยจะได้รีแลกซ์หน่อย ผมก็เห็นดีด้วย เลยลงไปกะว่าจะไปที่รถพ่อ
แต่… พอถึงชั่นล่าง ผมบอกแฟนผมว่าช่วยเอามาให้ทีนะ อยากอยู่ที่นี่น่ะ แล้วก็ส่งกุญแจบ้านให้

ผมรอหน้าห้อง จนครอบครัวนั้นกลับไปหมดแล้ว
.
.
.
.
.
.
.
.
.

ความเงียบกลับมาอีกครั้ง
….
.
.
.
.
.
.
ก่อนที่จะเงียบไปมากกว่านี้ แฟนผมและพ่อแม่ของเขาก็กลับมาพร้อมกระเป๋าใบใหญ่ข้างในมีเสื้อผ้าครบครัน
และรู้สึกว่ามีหมอลูกทีมเดินมาก่อน ผมก็ไม่รู้ว่าใช่ทีมที่ผ่าแม่ผมหรือเปล่า แต่เดินตัวปลิวไปเลย
แฟนผมบอกว่าถ้าแช่มชื่นอย่างนี้ไม่เป็นไรแล้วล่ะ
.
.
.
ผมรออยู่พักใหญ่จนมีพยาบาลออกมาถามหาญาติผู้ป่วย ผมลุกพรวดอย่างรวดเร็ว
เห็นภาพหมอใหญ่หันหลังอยู่กำลังเขียนอะไรซักอย่าง
.
.
.
ผมอยากเห็นสีหน้าเค้าเร็วๆ เพราะถ้าเห็นหน้าหมอมี่ผ่าตัดปั๊บก็รู้ได้ทันทีว่ารอดหรือไม่
.
.
.
.
.
ทันทีที่หมอหันกลับมาพร้อมสีหน้าที่เรียบๆชิวๆ แสดงว่าแม่รอดครับ
แล้วแม่ก็ปลอดภัยจริงๆ

หมอบอกว่าการผ่าตัดเรียบร้อยดี แล้วก็วาดภาพให้ดูว่าเส้นเลือดที่โป่งนี่มันโป่งถึง 3มิล
เห็นเลือดอยู่ข้างในแต่ยังไม่แตก แต่ทำการหนีบไว้เรียบร้อยแล้ว
ส่วนเลือดที่ยังค้างอยู่ต้องให้มันไหลออกไปเอง ซึ่งต้องรอดูอาการอีก 1-2 สัปดาห์
(หมอบอกว่าส่วนเลือดที่ค้างอยู่ อาจจะมีปฎิกริยาต่อเส้นเลือดอื่นๆได้ เพราะว่าจะมีการปล่อยสารออกมา ทำให้เส้นเลือดหดตัว)
.
.
ผมดีใจมาก
แม้ว่าต้องรอดูอาการต่อไป แต่หมอบอกว่าไม่น่าจะมีปัญหา
.
.
.
.
.
แค่วันเดียวเท่านั้นทำให้ผมได้คิดอะไรกับชีวิตมากขึ้น
มันเป็นภาพผู้คนย่านสีลมที่ขวักไขว่ทำงาน กินข้าว และกลับบ้าน
ผมเห็นคนเหล่านั้นคือตัวผมเอง แล้วผมก็คิดว่าคนเราจะทำงานจนไม่มีเวลา
คุยกับครอบครัวพ่อแม่พี่น้องไปเพื่ออะไร
แม้ว่าผมจะอยู่กับแม่นานกว่าคนอื่นก็ตาม (เพราะทำงานที่บ้าน)
.
ชีวิตคนเรามันสั้นมาก วันนี้แข็งแรงดี พรุ่งนี้อาจจะแย่ก็ได้
ผมอยากให้คนที่อ่านทุกคนเห็นความสำคัญของการเอาใจใส่คนในครอบครัวให้มากๆ
แม้ว่าเขาจะดูเหมือนแข็งแรงดีก็ตาม หมั่นสังเกต พาไปตรวจสุขภาพอย่างน้อยปีละครั้ง
.
หมอบอกว่าถ้า 55 ขึ้นไปต้องตรวจปีละ 2 ครั้ง
.
.
.
วันนี้ผมโชคดีมาก เพราะในขณะที่วันแรกหลังผ่าแม่ผมก็ลืมตาและมีปฎิกริยาตอบสนองแล้ว
และเข้าสู่วันที่สอง แม่ผมเริ่มทานอาหารได้แล้ว แถมยังสั่งให้ผมเติมเงินโทรศัทพ์มือถือได้อีกแน่ะ
.
แต่เตียงข้างๆแม่ไม่ได้โชคดีแบบผม หมอที่ผ่าแม่บอกบอกว่ารายนั้นแย่ เพราะตอนผ่าเกิดแตกซ้ำ
เลยน็อคไปเลย ส่วนของแม่ผมโชคดีแล้ว ที่เป็นก็ตรงแกนสมองด้วยอันตรายทีเดียว
(ผมเห็นภาพที่หมอเอากล้องถ่ายเส้นเลือดนั้นให้ดูด้วย   )
.
.
ขอบคุณคุณหมอและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมดในโลกนี้ที่ช่วยให้แม่ผมรอดมาได้
และขอให้แม่ผมเป็นปกติในเร็ววันด้วยครับ
.
.
.
.
คุณอาจจะไม่โชดดีแบบผมและแม่ผมก็ได้ เพราะฉะนั้นพาพ่อแม่ไปตรวจสุขภาพนะครับ